COCKER SPANIEL
Nazwa “cocker” wywodzi się prawdopodobnie od angielskiego “woodcock”, czyli słonka (ptak, na którego spaniele często polowały).
Historia spanieli jest niezwykle zagmatwana, między innymi ze względu na wielką różnorodność spanieli w ogóle. W historii tych psów, a także i dziś, jako samodzielne rasy można znaleźć: field, springer, cocker, sussex, clumber, norfolk, blackspaniel, landspaniel i toy spaniele.
Niewątpliwe jest jednak to, że cocker spaniel powstał jako rasa myśliwska. Wzorzec wydany przez francuski klub hodowców mówił nawet, aby psy tej rasy “były tak uformowane, żeby mogły skakać lub przeczołgiwać się przez cierniste zarośla.” Uszy nie mogły być zbyt długie, by nie przeszkadzały psu w polowaniu.
Wzorzec rasy cocker spaniel został zatwierdzony w 1893 roku. Dzisiaj rasa ta należy do grupy 8 - aporterów, płochaczy i psów dowodnych, do sekcji 2 - płochaczy i podlega próbom pracy. Spaniele dostają certyfikat użytkowości po uzyskaniu dyplomu co najmniej III stopnia z konkursów myśliwskich.
Cocker spaniel jest typowym płochaczem. Charakter jego pracy to:
- wypłaszanie zwierzyny po dużym łuku - “płoszenie” to tropienie zwierzyny w trudno dostępnym terenie przy pomocy oczu, uszu, bez uwzględnienia jej śladu,
- głoszenie zwierzyny - to ujadanie psa tropiącego na zwierzynę bez widzenia jej, oznajmianie głosem obecności zwierzyny,
- aportowanie mniejszej zwierzyny, także z wody,
- podejmowanie sfarbowanego tropu - czyli węszenie krwawego tropu zostawionego przez ranną zwierzynę.
